Rauf MƏMMƏDOV
Yolum tikanlıydı, quyum dərindi
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
Həyatım mənasız, qəlbim sərindi
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
Dostların iradı qəlbimi sıxdı,
İllərlə qəlb yandı, gözdən yaş axdı,
Tək bitən çinardım, küləklər yıxdı
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
Buludlar rəqs edib yerə nur çilər,
Kasıb var-dövləti, varlı can dilər.
Mən nələr çəkmişəm - sevənlər bilər
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
Sevməkçün yaranıb şir də, cüyür də,
Sevgisiz bir həyat yükdür çiyində.
İtmişdim həyatın dərinliyində
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
Ağac da böyütdüm, çiçək də əkdim,
Murada çatmaqçun gör nələr çəkdim!
Allaha sığınıb gözləyəcəkdim
Sən mənim yoluma çıxana qədər.
çap et