DƏRDLƏRİN YUXUSU YOX...
Məkan...Böyük Türkiyə...
Sakit, dəhşətli gecə...
İl iki min iyirmi üç...
Hər kəs yatır sakitcə.
Fevralın altısıdır...
Dörd on yeddidi zaman...
Ayrılır yer yerindən
Ölüm- qaranlıq duman.
Divarla qopub düşən
Saatla vaxt dayandı.
Qış günü, qar- boranda
Yandı ürəklər, yandı...
Dərdlərin yuxusu yox,
qaçırdığı yuxudu.
Daş altından boylanan
Çarəsizlik, qorxudu.
Evlər üyüdülmüş dən,
Yersə, yer boyda sacdı.
Tanrının əli açıq,
Torpağın gözü acdı.
Pərdələr pəncərəsiz,
Otaqlar divarsızdı.
Hərdən dillənir həyat,
Ölüm necə arsızdı.
Donmuş üzlər danışır,
Həyat- ölüm qol- boyun.
Qaranlıqdan işığa
Yatan da var yol boyu.
Yumşaq yataqlarından
insanları qopardın.
Daş altında yuxuya,
Tanrı, özün apardın.
Nələr olur?- soruşan
körpə, nələr olmadı??
Həyatın alt- üst olub,
daş-daş üstə qalmadı.
Harda anam?- Sualın
çox insana sözü var.
Axtarıb tapmaq üçün
yer altı, göy üzü var.
Gücüm nəyə çatır ki?
Bəxti sınan güzgüyə.
Iki canda bir ürək,
Ölməyəcək sevgiyə.
Məsumların önündə
Günahkardı böyüklər.
Bağışla məni, körpəm,
sənə ağır bu yüklər...
****
Ürəyimdə gecə var, qırmızı gecə..
özü də necə?
Yanır, yanır göy üzü,
qaraldıb gündüzü..
arxasını çevirib gedir günahkar..
dodaqlar pıçıldayır:
günah var, günah var...
qaldırın kül rənginə boyanmış yer üzünü...
getsin ləkəsini silsin üzünün..
iblislər alov rəngində..
gülən gözü dayanıb əngində...
pozun qanunları, mən pozduğum kimi,
yozun o uşağın yuxusunu mən yozduğum kimi...
nə qaldı o qan rəngli yuxudan?
qara donlu quzunun qırmızı ayaqları...
göynək baxışların ütülmüs sozləri...
bir də gunduzlə-gecənin yatmayan,
təşnə olmuş oyaqları..
Tanrım...Sən bildiyini mən bilmərəm ki...
bəlkə, qırmızı alovların içində ağ günahlar yanır...
günahkar özünü günahsız sanır...
onlardı içimizi qarsan...
Tanrım, niyə yoxsan?
niyə varsan?
cavab ver, nə olar...
***
Boğmayın siz məni göz yaşlarında,
Mən ki, ağlamıram, gözüm ki yoxdu...
Bir ovuc küləm mən, odu sovulmuş,
Mən sözdən qorxuram....
sözüm ki yoxdu...
Göyə qanadlandım bir sabah yerdən,
Qanadım qırıldı, alışdı ruhum.
Cismim də diksindi bu yer üzündən....
Tanrımm!!!-...
göy üzünə danışdı ruhum...
Qoyun daş altına qara qutunu,
İçində on dörd ad, on dörd can yatır...
Qandı sinəmdəki qırmızı güllər..
Yatır...
Varları yox edən bu zaman...yatır...
Hardan sızıb içimdəki işığa?
Tabut qara, məkan qara, bəxt qara...
Uduzmuşam bu günümü sabaha,
Oyuna gir...
Ağ kəfənə ağ əlinlə yax qara...
SON DƏFƏ
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var.
Son dəfə baxırsan sevdiyin üzə,
Son dəfə gülürsən həyata bəlkə?
Atdığın addım da sonuncu addım...
Yox daha birinci, onuncu addım..
Son dəfə gedirsən işinə bəlkə,
Bu həyat dolana tərsinə bəlkə...?
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var.
Torpağın üstündə son dəqiqələr,
Altında gözləyir səni gör nələr?
Sonuncu ad günün son bayram olur..
Oddan atlanırsan kül düşünmədən...
Sevirsən həyatı heç üşənmədən.
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var...
Son dəfə əl verib, görüşdüklərin...
Əlimdə əl izin səndən çox yaşar.
Ölməyəcəkmiş kimi öpüşdüklərin
Aldığın mesajdan vəfasız olar..
Gülüşün, sözlərin lent yaddaşında
Dolanar gözümdə sən olanacan...
İzlərəm həsrətlə, təəssüf ilə
Gözyaşım saçımda dən olanacan...
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var...
Soyutma çayını, gəl vaxtında ic...
Gəl, bir az dərdləşək ürəyimizcə..
İncitməyək bir də özümüzü heç...
Vaxtımız var ikən son gətirməyək,
Şirin çayımıza qəm gətirməyək...
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var...
Gəl, gəzək dünyanı əlin əlimdə,
Bu sonsuz həyata layiq bəxt olaq...
İstəklər dünyadan böyük olsa da,
Kiçik arzularla biz xoşbəxt olaq...
Bilmərik son anlar kimin əlində,
Hansı dərədədi, hansı dağdadı...
Bəlkə su dibində, göyün üzündə,
Bəlkə... yaşıllasmış bir budaqdadı..
Ya da...cənnət kimi qonşu bağdadı?
Bəlkə də yolunun sonu gəlməmiş
Sükan arxasında qəfil tutmadan
Yarıyolda qalan ömür payın var?
Bəlkə həmin anda, həmin saatda
Sənlə yol gedəcək qoşa tayın var...
Ehh... ay mənim əzizim, ay mənim yarım,
Ölümdən əvvəlki son dəfələr var...
Yazıram, tükənib, bitmir bu sonlar...
Bəlkə də son şeirim, son sətirimdi...
Son dəfə həyatdan bir çiçək dərim,
Son dəfə həyatı içimə çəkim,
Bəlkə də vurduğum son ətirimdi...
çap et