Müasir Azərbaycan ədəbiyyatında yeni nəslin ən parlaq nümayəndəsi sayılan Qismət noyabrın 5-də ailə həyatı quracaq. Bu münasibətlə istedadlı qələm dostumuza səmimi təbriklərimizi və ən xoş arzularımızı ünvanlayır, oxucularımıza isə Qismətin poetik yaradıcılığının yeni nümunələrini təqdim edirik.

Alman hesabı

o gün, hə, o gün

sən dodağında qırmızı qətiyyət,

əynində “qadın hüquqları və qaşqabaq”

gəlmişdin görüşə,

mən boğazıma qara bir ciddiyət taxıb,

təraş olub,

bəyəndiyin ətirdən də vurmuşdum.

O gün idi, hə, o gün

13-ü cüməyə düşmüşdü,

“Araz” kafesində ayrılmaq üçün görüşürdük,

Azərbaycan kimi...

ofisiant,

bizi görən kimi öskürmüş,

sifətinə gülüş, dilinə hazır rusca sözlər geyinib

gəlmişdi yanımıza.

Mən “Günah anandadı !” salatı ,

yanında “Sən məni başadüşməzsən” qızartması istəmişdim.

Sən “Özün bilərsən” şorbası demişdin,

bir də “Mən yaxşı yaşamaq istəyirəm” püresi.

Sükutun qədəhinə

qırmızı, kəmturş ittihamlar süzülən kimi,

hörmət quşunun boğazı üzülən kimi,

hesabı istəmişdik.

O gün, hə, o gün,

13-ü cüməyə düşmüşdü

Ucuz bir ayrılığın hesabını ödəmişdik

alman hesabı.

Sən masadan

“Sənə qalmamışam” deyərcəsinə çantanı götürüb

getmişdin.

Mənsə addımlarımın

saatını çox geri çəkmişdim,

amma qürurumdan,

– çinarlara qohum qürurumdan-,

sən bir Meduza kimi uzaqlaşarkən,

dönüb baxmamışdım arxanca.

arada düşünürəm o günü :

dönüb baxmışdınmı arxamca?

Baxmışdınsa axı nədən

o gün o küçədə

bircə heykəl vardı,

Nizaminin heykəli.

Mətbəxlik

Bir qadın var hardasa

gözləri razılaşmaq dilində susur...

metroda əlləri yaxasına,

çantası dizlərinə səngər.

Bir qadın var hardasa

xoşbəxtlikdən sinifdə qalan,

hər gün ciyərini qayğılar didən

mətbəxə zəncirlənmiş Prometeya.

Bir qadın var hardasa

sevmədiyi kişiyə arvad

sevdiyi kişiyə Çin səddi...

Bir qadın var hardasa

qara günlərin qırmızı diplomlusu,

iki uşaq anası.

Yerindədi hər şeyi

əri, uşaqları, şubası,

biş-düşü.

Bir qadın var hardasa

kibrit çöpündən tez sönür gülüşü...

Bir qadın var hardasa

qadın deyirəm sizə

gecələr ağlar səssizcə

haram qatar yuxusuna.

ağlar bir qalstukun xorultusuna,

bir kostyumun tütün qoxusuna,

ağlar yatağındakı üzütəraşlı HEÇ KİMƏ...

Bir qadın var hardasa

Soruşsan xoşbəxtsənmi?

Bədbəxtəm deməz

Deyər: çox mətbəxəm...

Parisin Yelenayla söhbəti

Fəth olundu qəlbimin Troya krallığı,

İndi yanır ürəyim hər tərəfi duman, sis...

Yelena, məndə hardan tapmısan sakrallığı,

Məni sevmək əzabdı, dərddi, yoxsa katarsis?

Mən müqəddəs deyiləm,

qoy səni aldatmasın –

Gözlərimdə gördüyün o təmizlik, o ziya.

Hər şey qəfildən oldu,

vaxtın başı batmasın,

Vaxtına düşməyənin hər şeyi illüziya...

Ömür axır su kimi, arzu qoyuruq dəmə...

Özü özünə çökən boz dumanam, Yelena.

Dünya dolub-boşalan bir qədəhmiş sən demə,

Mən isə yaşamağa narkomanam, Yelena.

Mənim adım cücərsin qoy sənin dodağında,

Adıma kölgələnim, sevinim, qürurlanım.

Bu yaralı gəminin qaranlıq otağında,

Baxışında yuyunub, səsində qurulanım...

Bilirəm, gedəcəksən, budur mənim qədərim

Ömrün çoxu gecədir, sən səhərsən, Yelena.

Gəl, uduzaq savaşı, qudurtmayaq zəfəri,

Sənə at bağışlasam götürərsən, Yelena?

Klassika məşqlərindən – XX

Gözlərindən öpərəm, dodaqlarından sənin,

Şirin sözlər asaram qulaqlarından sənin,

Saçını oğurlayıb daraqlarından sənin,

Saxlayaram cibimdə, gizli-gizli qoxlaram,

Yandıraram gecələr, gəlirsənmi yoxlaram...

Əllərindən tutaram, biləyindən öpərəm,

Saçlarının gül qoxan küləyindən öpərəm,

Məni müqəddəs bilən ürəyindən öpərəm,

Öpərəm ki, biləsən mən müqəddəs deyiləm,

Nə var məndən qaçmağa, mən ki qəfəs deyiləm...

Qırmızı kəmturş şərab badələrə süzülər

Zarafatlar uzanar, ürəyimiz üzülər...

Barmaqlarım tələsər, düymələrin çözülər,

İçimə bir od düşər, titrəyər ayaqlarım,

Süd yolunda dincələr qurumuş dodaqlarım...

Ürəyimin parası, gözümün bir tikəsi,

Məni yaman qorxudur dinməmək təhlükəsi.

Mən özündənrazının, eqoistin yekəsi,

Sən zəriflik tanrısı, qadının ötəsisən

Bütün xoş şeylər kimi sən dəmi bitəsisən ?

Birnəfəsə...

Darıxmaq pəncərəsi açıq qalıb,

yellənir səbrin pərdəsi,

fikrimin atı qan-tər içində...

Saçlarını üzündən

yığırsanmı astaca ?

Daralırmı nəfəsin ?

Leysan kimi yastığa

yağırsanmı astaca ?

Mən nə axmaq adamam,

nə axmaq suallardı ?!

Vaxt vardı,

oyanıb görürdüm ki,

tavan başqa tavandı.

Tavan da təəccüblənirdi...

Kəsəsi, öpdüyümüz dodaqlardan

pomada kimi silinmək ehtimalı da var.

Amma səni düşünmək elə gözəl ki,

sənə də məsləhət görürəm...

Hamı kimi durursan yuxudan.

Əllərini yudunmu, çayını içdinmi

başlayır dünənə əkiz bir gün.

Kontur göndərirsən rəfiqənə,

nömrəni dəyişmək istəyirsən,

Facebook-a öyrəşə bilmirsən...

Filmə baxırsan,

yeməyi qızdırırsan,

qeybət eləyirsən yüngülvari...

Çantanla ayaqqabının rəngini tutuşdurursan,

necəsə şalvarını köynəyə yaraşdırırsan,

qəşəng görünürsən insafsızca...

Gülümsəyirsən kiminsə zarafatına,

yorulursan, mürgüləyirsən divandaca

yastığa toxunur saçların, çiynin...

Oyanırsan, güzgüyə baxırsan.

Güzgün olum,

yadıma düşürsən çilik-çilik oluram.

Adını bir vərəqə yazıb baxıram.

Adın gözlərimdən başlayıb fəth edir

ürəyimin paytaxtını.

Yuxularıma tökülür saçların...

Sonra nəsə olur,

adın ayrı-ayrı mənalara bürünür,

bax, onda

əllərin “qucaqlaşmaq”,

dodaqların “öpüşmək”

ayaqların “getməmək” felinə bənzəyir...

Bax, onda

nəsə olur,

sənin acıgöz həsrətin

məni dişinə çəkir.

Bax, onda

darıxmağım qurd kimi ulayır...

Dönüb görərsən ki...

Bir də görərsən ki, qəti alınmır...

Səni gecələrin zülməti çəkər,

Dodağın bir öpüş həsrəti çəkər.

Yanar dodağında bir dodaq yeri

Lap elə mən ölü, sən də ki, diri

Qabları yuyarsan, çörək alarsan,

Görərsən könlünün simi tarımdı.

Amma bilməzsən ki, niyə yarımsan,

Bilməzsən evində nəyin yarımdı...

Könlünə qəfil bir qayıtmaq düşər,

Birdən başlayarsan lap darıxmağa...

Dönərsən gəldiyin yola baxmağa,

Qəhər boğazında ilişər qalar,

Dönüb görərsən ki, divardı yollar,

Dönüb görərsən ki, yol çıxıb gedib...

Bezginlik

Suallar verirlər,

çoxlu suallar...

Niyə? Nədən? Necə?

Cavabını bilmirlər guya.

Zalım uşağı,

səadət ərzaq deyil ki,

tutub doldurasan soyuducuya...

Bir nəfər az

Çanaq antenaları

göylərin sonsuzluğuna

qulaq kimi şəklənmiş

binaların sakinləri

çay içir, qab yuyur, nərd oynayır.

Mənsə yenə Darıxmağa məğlub oluram,

çünki yenə Darıxmağın hücumunda Dərd oynayır,

çünki yenə bir nəfər azlıqdayam...

Dünyaya – bu qədim adamyeyənə

ağaran saçlarla təslim bayrağı qaldırmış,

ömürləri reklam kimi təkrar

adamların gecəsi

topdansatış qarasıdı.

Mənimki gecə deyil,

gecə üstəgəl gecə vur gecədi.

Mənimki qara deyil,

zülmətin kvadratıdı.

Amma neyləməli, bir azdan

ikinci əl bir səhər açılacaq

və mən son istifadə tarixi keçmiş

bir ümid geyinib, gedəcəyəm.

Gedəcəyəm, sizin küçənizdə

baş rolda darıxmağa...

Müəllifin digər yazıları

Açıq qalmış mikrofon: bədii mətndə "şüur axını" - Qismət yazır 23.09.24

Barselona - 2 min yaşlı şəhər - ("Avropa qeydləri" silsiləsi - IV yazı) 26.08.24

Romada Nizami heykəli - “Avropa qeydləri” silsiləsi - III yazı 19.08.24

Florensiya – intibahın çiçək açdığı şəhər - “Avropa qeydləri” silsiləsi – II yazı 12.08.24

Roma - Ad Fontes - I yazı 05.08.24

Qar tanrısının qeydiyyatı haradır? - Əziz dostum Mübariz Örənin doğum gününə 15.07.24

"Maşınımı sür" - Bir işıqlı dosta - İlham Əzizə 08.07.24

"Mükəmməl günlər" - Adiliyin təntənəsini sevən Şəhriyar del Gerani üçün 01.07.24

Müqəddəs maralın qətli - Hacı Mirmehdi Ağaoğlu üçün 24.06.24

"Parazit": müftəxorluğun anatomiyası - Qismət Rüstəmov yazır 18.06.24

Detektiv də ədəbiyyatdır - Qismət Rüstəmov yazır 30.01.23

Güllələr demədi... - Şəhid İlqar Zeynallının xatirəsinə 19.08.20

Sosial şəbəkələr dövründə ədəbiyyat - Qismət Rəşad Məcidin "Qələmsiz yazılanlar"ından danışır Müasir incəsənətin ən qabarıq cəhəti kəskin, qatı sərhədlərin yoxa çıxması, divarların əriməsidir. Bugün bütün dünyada interdisiplinar (təlimlərarası) metodlar daha aktualdır. Əslində, müxtəlif 29.09.19

Kinder-sürpriz - Qismətdən yeni esse Uşaqlığımı xatırlayanda bezgin səslə mənə ünvanlanmış bir söz yaddaşımda əks-səda verir: "Başıma oyun açma yenə!" Əslində, bütün məsələ bu "yenə" sözünün içində gizlidir. 16.09.19

Üç roman və “525-ci qəzet” - "525"-25 Tələbəlik illərimdə böyük zövqlə oxuduğum, sehrindən bir neçə müddət çıxa bilmədiyim romanlardan biri də Rey Bredberinin “Farengeytlə 451 dərəcə” romanı idi. 12.11.17

Sayt Mozilla Firefox, Google Chrome, Opera və Internet Explorer ver. 7.x ilə tam dəstəklənir. Məlumatdan
istifadə etdikdə istinad mütləqdir.